سرسیاه غار جمعه ۶شهریور ۹۷

صعود به قله سرسیاه‌چال و سرسیاه‌غار جمعه ۶شهریور ۹۷

از مسیر دشت هویج (گرچال) و قله پرسون

ساعت ۶:۳۰ صبح از روستای افجه واقع در لواسان به طرف دشت هویج یا دشت گرچال حرکت کردیم، ساعت ۸:۳۰ پس از گذشتن از دشت در ابتدای پاکوب یال منتهی به گردنه افجه بشم و پس از استراحتی کوتاه به طرف گردنه و قله پرسون ادامه دادیم، ساعت ۱۱:۳۰ روی یال سر سیاه غارها با دور زدن قله های پرسون، سر سیاه چال ۱ و ۲، ساعت ۱۳:۴۵ به قله سرسیاه غار  به ارتفاع ۳۴۵۰ رسیدیم.

در شمال قله، دشت لار و در جنوب آن روستای برگ‌جهان قرارگرفته است، قله سر سیاه غار در امتداد خط‌الراس  باشکوه و طولانی (از غرب به شرق) و قله‌های هم‌هن، پیرزن کلون، مهرچال، آتش‌کوه، ساکا، سیاه لت، ریزان، سیاه‌ریزه، پرسون، اندار، سرسیاه چال، سرسیاه غار، گاو بینی (وستان)، فیل زمین و گل زرد قرار دارد، مسیر مال‌رو که از افجه تا آمل امتداد دارد از دشت گرچال، گردنه افجه بشم و دشت لار می‌گذرد و هنوز آثار سنگ‌فرش راه شاه عباسی در بعضی جاها مشهود است.

کلمۀ گُرچال از ترکیب دو نام گُر + چال گرفته شده‌است. گُر در گویش ایرانیان باستان به معنای آتش و چال نیز به معنای جایگاه بوده‌است که این دشت را در گذشته گُرچال به معنای جایگاه آتش یا آتش‌دان می‌نامیده‌اند. گمان بر این است که علت این نامگذاری گرمتر بودن این دشت نسبت به قله‌های سر به فلک کشیده اطرافش همچون یک آتشدان و پدید آمدن جان‌پناهی برای فرار از سرمای مرگ آور بوده‌است.
به روایتی دیگر این دشت سرزمین آتش ایزدی بوده‌است که بنا بر روایات شاهنامه، فرانک پس از مرگ همسر جوانش آبتین به دست ضحاک و برای فرار از ستم وی، فرزند خردسالش فریدون را در آنجا به دست دشت‌بان سپرده‌است تا بزرگ شود.

به دشتی که گرچال باشد به نام

بیامد ز پی مردم نیکنام

کمر بسته کوههای سترگ

به آبشخورش مرغ و میش است و گرگ

دشت گُرچال در ارتفاع ۲۴۰۰متری از سطح دریا قرار گرفته است، احتمالن منظور از مصرع " کمر بسته کوههای سترگ " قله‌های مجاور این دشت می باشد.
بر فراز قله در هوایی خنک و پائیزی حدود ۴۵ دقیقه استراحت کرده و ساعت ۱۵به‌ طرف دشت هویج و افجه سرازیر شدیم، ساعت ۱۹ به محل پارک ماشین ها رسیدیم.(تعداد دوستان ۱۳ نفر)

# پرسون نام اصیل ایرانی ونام دخترانه ای است به نام خرمن ماه یا خوشه ماه.

جمعه ۲۷مهر۹۷، صعود به قله رندان

جمعه ۲۷مهر۹۷، صعود به قله رندان (رندون) و یادی از مطرب عشق، جیگی‌جیگی ننه خانوم

جاده کن و سولقان را که به طرف امامزاده داوود میروی پس از طی حدود ۱۵ کیلومتر، در دومین جاده فرعی سمت چپ پس از ۴کیلومتر روستای کوچک رندان قرار دارد ، روستائی در دل کوههای البرز، رودخانه‌ای تمیز با شیب تند و سروصدای زیاد از درون روستا میگذرد که سر چشمه‌ی آن ابتدای دره حیدر است و آبشار زیبای رندان را در میانه راه دارد، در دو طرف رودخانه انبوهی از باغ‌های متراکم وجود دارد که بیشتر شبیه جنگل است، با کوچه باغ‌های زیبا و رویائی.

ساعت ۶:۳۰ به رندان رسیدیم و در امتداد رودخانه به سمت آبشار حرکت کردیم، پس از استراحت و صبحانه، حدود ساعت ۹:۳۰ در امتداد شیبی تند و چند توقف ساعت ۱۴ به قله رسیدیم. سمت راست‌مان (شرق) قله های لوارک و پلنگ چال و بازارک (شمال شرقی) و قله های بندعیش و چین کلاغ در جنوب شرقی و در سمت چپ (غرب) قله‌های تالون و سیاه سنگ در شمال غربی و قله‌ی گندم کار و پهنه سار و چشمه شاهی در جنوب غربی خود نمایی می‌کردند. پس از نیم ساعت به سمت پایین حرکت کردیم ،وساعت ۱۹ به روستای رندان رسیدیم.

در طول مسیر یادی کردیم از مطرب عشق، در دهه‌های ۴۰ و۵۰ در مشهد، مطربی که بشارت دهنده‌ی شادی، محبت و عشق برای مردم مشهد بود. «جیگی جیگی ننه خانوم» نامی بود که مشهدی‌ها به وی داده بودند.

رضا و داود کیانیان گفته اند:

پدر ما در مشهد در بازارچه حاج آقا جان مغازه طباخی داشت و تابستان‌ها مرا به دم دکان خود می‌برد و آن‌جا شاگردی می کردم و در همان‌جا بود که وقتی جیگی جیگی بساط نمایشش را پهن می کرد، یکی از مشتری‌هایش من بودم.

فردی سیه چرده و لاغر بود و ساز محلی می زد. موسیقی‌اش شاد بود هرچند خودش غم خاصی داشت. مردم مشهد برایش روایت های زیادی ساخته بودند. چون طبق فرهنگ فولکلور مردم نظر خود را وارد اتفاقات می‌کنند روایات گوناگونی که در مورد او وجود دارد نشان‌گر اهمیت این شخصیت است.

جیگی جیگی هرگز دنبال پول نبود. در آن زمان که کودکی ۱۰-۱۲ ساله بودم، حرکات او که با ساز انجام می‌داد برایم شگفت‌انگیز بود و شاید علاقه‌ای که به عروسک نمایشی او داشتم باعث شد بعدها سراغ تئاتر بروم. در همان زمان بچه دیگری هم بود به نام محمدرضا که محو مضراب جیگی‌ جیگی می‌شد. پدر محمدرضا قاری قرآن بود و در مغازه‌اش به او تمرین قرآن می‌داد و این کودک کسی نبود جز محمدرضا شجریان که در دوره کودکی‌اش هرکس صدای قرآن خواندن او را می‌شنید میخکوب می‌شد.

داود کیانیان در ادامه به ماجرای عجیب مرگ جیگی جیگی اشاره کرد و این اتفاق را شاهکاری غریب توصیف کرد.

تصوری که از جیگی جیگی در ذهنم هست متعلق به زمانی است که در باغ ارگ مشهد که پر از سینما بود، با پدرم به سینما می‌رفتیم. گاهی در رفت و آمدهایمان جیگی جیگی را می‌دیدیم که ساز می‌زد و عروسک بزغاله‌اش را می‌رقصاند و این حرکات برای من بسیار جذاب بود. از پدرم می خواستم بمانیم و او را ببینیم و به او پول بدهیم و این تصویر ذهنی من از او بود، تصویری که همیشه زنده است.

ارفع کوه

صعود به قله ارفع کوه، جمعه ۲۰ مهر ۹۷

ساعت ۶:۳۰ صبح به ارفع ده رسیدیم، شب را در ده سرخ آباد ،که ۱۴ کیلومتر با ارفع ده فاصله دارد ،میهمان همنورد عزیزی بودیم.
از تهران، بعد از عبور از فیروزکوه و روستای معروف ورسک به منطقه‌ای به نام چاپارخانه یا دم زنون می‌رسیم. در سمت چپ جاده هلال احمر سرخ آباد که کمی از کنار جاده عقب‌تر است، قابل مشاهده است. قبل از هلال احمر دو جاده وجود دارد که جاده سمت راست، پس از ۶ کیلومترشما را به روستای ارفع ده می‌رساند.

ارفع ده سرزمین درختان در هم تنیده، چشمه ها، شکوه کوه ها و چشم اندازهای بی‌انتهاست. ارفع ده روستایی است کوچک که حدود ۱۰۰ خانوار در آن زندگی می کنند. آنقدر زیباست که نمی توان توصیف اش کرد، باید رفت، باید دید و از نزدیک آن همه زیبایی را لمس کرد.

۴/۵ساعت (از ارتفاع حدود ۱۵۰۰ متری در ارفع ده تا ارتفاع ۲۷۳۵ قله ارفع کوه) در مسیر صعود به قله وحدود ۳ ساعت در برگشت، درون مه با درخت ها و درخت‌چه های بی نظیری مانندبلوط،راش،افرا،توسکا، سف، تل، تلکا، زرشک، آلاش و ... به همراه گیاهان ریشه‌دار وحشی مانند ازگل، ولیک، زالزالک، سولس، گون، آویشن، و ته دونه،همراه بودیم ،جنگل‌های بکری که توسط بومیان و اهالی، پرتاس خوانده می‌شوندو به لحاظ قرار گرفتن در ارتفاعات بالا، همواره توسط مه پوشیده شده اند.

برای رسیدن به مناطق جنگلی ابتدا باید از مراتع و چمنزارهای روستا عبور کرد تا به جنگل ارفع ده رسید. هرچه به سمت عمق جنگل پیش می روید، مناظر بکرتر و زیباتر می شوند. همچنین چشمه پراو (پرو_پر آب )که در مسیر جنوبی قله قرار داردو آبشخور پلنگ، شوکا،مرال،روباه،شغال،تشی،گراز،خرس قهوای،کبک و انواع پرندگان و...و افعی البرز میباشد.قله ارفع کوه در میان قلل زیبای عباسعلی،سرکوه و نرو در شرق،قله سنگر در جنوب،وقله های اونیسه و میشینه مرگ در غرب قرار گرفته است.
منطقه الاشت و بخصوص ارفع ده و ارفع کوه و سرخ آباد انقدر زیباست که باید رفت و از نزدیک آنرا نوشید و لمس کرد.

از فیس‌بوک عباس قمی، هم‌نورد عزیزم

گزارش برنامه

چند سالی است که فرصت هم‌پا و هم‌راه شدن با تنی چند از دوستان قدیمی را پیدا کرده‌ام و کوه‌های خوبی هم رفته‌ایم. (گروه هفتم)

تصمیم دارم در اینجا خلاصه‌ای از این کوه‌پیمایی‌ها را منتشر کنم.

صعود به سرسیاه غارها

روز جمعه 30/1/87 4 قله پرسون و سر سیاه غار های یک ، دو و سه را صعود کردیم

دشت هویج یا گُرچال نام دشتی واقع در البرز مرکزی در استان تهران است.

این دشت در ارتفاع ۲۴۰۰ متری از سطح دریا و در بالای روستای افجه در نزدیکی لواسان قرار گرفته و گفته می‌شود در گذشته در آن هویج کشت می‌شده است، هر چند که امروزه اثری از هویج در آن یافت نمی‌شود. هم اکنون نیز دهقانان افجه به کشت محصولات مختلف کشاورزی در آن مبادرت میورزند و وجود باغهای گیلاس نیز در آن مشهود است.

در ضلع شمالی دشت، گردنه افجه قرار دارد که بقایای راه قدیمی در آن موجود است؛ این راه، دشت را که در لواسانات واقع است به دشت لار و دیگر ارتفاعات البرز مرکزی مرتبط می سازد. روایت است که ناصرالدین شاه و دیگر شاهان قاجار از این گردنه برای رفت و آمد با کالسکه به دشت لار و سایر ییلاقهای آن نواحی استفاده می کرده اند.

از قله‌های مجاور دشت می‌توان از قلهٔ ریزان (۳٬۶۵۰ متر)، پرسون (۳٬۱۰۰ متر)، آتشکوه‌ (۳٬۸۵۰ متر) و مهرچال (۳۹۲۰ متر) نام‌برد.

مطلب بالا در مورد دشت هویج از ویکیپدیا نقل شده است به هر حال ارتفاع دشت هویج 2572 متر و ارتفاع قله پرسون 3150 متر ثبت شد.

حرکت از تهران فلکه 4 تهران پارس 6:30
شروع حرکت از افجه ساعت 7:30
انجام معرفی و خوردن صبحانه از 8 تا 8:30
دشت هویج 09:34
صعود به قله پرسون 11:36
صعود به سر سیاه غار 1 ساعت 13:25
صعود به سرسیاه غار 3 ساعت 14:15
بازگشت به دشت هویج 17:45
بازگشت به افجه (محل پارک اتومبیل) 18:30

رفقای این برنامه:
الهام میرزا رضی ، رضا عربی ، سیما یگانه ، وحید افشار منش ، فریبرز یگانه ، نادره باقری ، آزیتا مشهدبان ، نرگس آشتیانی ، مریم رهبان ، امیر طالبی ، محبوبه سروی ، نسرین قبله زاده ، سیاوش نبی زاده ، آرش نقافی ، محمد آشتیانی ، مهدی کاسبیان ، عباس ثابتیان ، محمد رضا رضائی ، علی پیربادیان ، محمد تقی صالحی ، علی صالحی ، فراز قلی بیگی ، محمود حسینی ، امیر جالب .
سرپرست برنامه : فرامرز نصیری

گزارش هواشناسی از سایت accuweather.com آفتاب و ابرو دمای 21 درجه C بود و باد در بعد از ظهر با سرعت 50 ک/س که دقیق و قابل اعتماد بود، در این روز بارش و رعد و برق نداشتیم.

کل مسیر توسط جی پی اس ثبت شده و برای دوستان قابل دسترس میباشد.
آدرس http://pakoob.com/uploads/parsun_300187.gdb

فرامرز نصیری در حال معرفی منطقه و مسیر

چشم انداز ریزان از پرسون

بر فراز پرسون

بر فراز سر سیاه غار 3

سرسیاه غار3