چهارشنبه، مرداد ۰۲، ۱۳۹۲

ایرانیان و ۱۴ قله هشت هزار متری!

آماری جمع‌اوری کردم از قله‌های هشت هزارمتری که ایرانیان در هنگام صعود به آنها دچار حادثه شده‌اند، این آمار فقط کمیت این حادثه‌ها را در نظر داشته است و بنابراین خیلی خلاصه فقط به نام کوه، نام کوه‌نورد(ان) درگذشته و سال حادثه بسنده کرده است.
/* /*]]>*/

نام کوه
نام درگذشتگان
تاریخ
گاشربروم I
محمد اوراز
۱۳۸۲
K2
داوود خادم
۱۳۸۳
نانگاپاربات
سامان نعمتی
۱۳۸۷
دائولاگیری
مهدی اعتمادفر
۱۳۸۸
ماناسلو
عیسی میرشکاری
۱۳۹۰
گاشربرومII
لیلا اسفندیاری
۱۳۹۰
ماناسلو
جعفر ناصری
۱۳۹۱
برودپیک
پویا کیوان، مجتبی جراحی، آیدین بزرگی
۱۳۹۲

۱- حادثه‌های منجر به مرگ ایرانیان در هیمالیا از سال ۱۳۸۲ آغاز شده است.
۲- تاکنون برروی ۷ کوه هشت‌هزارمتری از ۱۴ تا کشته داده‌ایم.
۳- تاکنون ده ایرانی بر روی هشت هزارمتری‌ها کشته شده‌اند.
۴- کشور دیگری را نمی‌شناسم که تاکنون بر روی۷ هشت هزارمتری کشته داده باشد
پرسش:
۱- آیا کوهنوردی ایران برآن است تا بر روی هر ۱۴ هشت هزار متری کشته دهد؟
۲- اکر پاسخ سئوال بالا «بلی» است، در این صورت ما تا چند سال دیگر به این موقعیت دست پیدا می‌کنیم؟
نتیجه:
۱- به نظر می‌رسد کلید در باشگاه کشته‌های ۱۴ هشت هزاری در دست ایرانیان است، اگر اوضاع چنین باشد که تا امروز بوده است!!
۲- دوبار فکر کن!! و دوباره فکر کن!!

پ ن ۱ - اگر این آمار اشتباه و یا ناقص است، لطغا یادآوری کنید
پ ن ۲ - اعصاب ندارم

اطلاعیه باشگاه آرش

بدینوسیله باشگاه کوهنوردان آرش از کلیه کسانی که در کلیه نهادهای دولتی ویا غیر دولتی، تشکلهای صنفی، اشخاص حقیقی و حقوقی که در جریان حادثه پیش آمده برای سه نفر از کوهنوردان این باشگاه در قله برود پیک به صورت عملیاتی و یا ارائه نقطه نظرات خود حمایت نموده اند، خصوصا خانواده این سه عزیز که تا کنون با صبر و استقامت خود مایه قوت قلب ستاد امداد بوده اند، تشکر نموده و تقاضا دارد همچنان به این حمایتها و راهنمایی های خود ادامه داده و ستاد امداد را از نقطه نظرات خود بی بهره نگذارند.

با توجه به شرایط حساس کنونی و نیاز به پرهیز از هر گونه مسائل حاشیه ای از کلیه این عزیزان درخواست می نماییم، تمام توجه خود را معطوف به عملیات جاری امداد نموده و از هرگونه مباحث حاشیه ای جدا خودداری فرمایند.

بدیهی است پس از اتمام این عملیات، باشگاه کوهنوردان آرش جهت پاسخگویی به هر گونه سوال آماده خواهد بود.
همایون بختیاری - دبیر باشگاه

پ ن - این نامه فاقد شماره و تاریخ بود و عینا از سایت باشگاه آرش کپی شده است

برنامه‌ی مرداد ماه باشگاه آرش

آرش در نظر دارد در نیمه مرداد ماه سالجاری با بهره گیری از نظرات کارشناسی کادری از ورزیده ترین دیواره نوردان باشگاه از افراد و گروههای علاقمند به شرکت در برنامه "گرده آلمانها" و صعود قلل "هفت خانی"در منطقه علم کوه  به صورت گزینشی و پس از گذراندن مراحل مقدماتی ثبت نام به عمل آورد.
کلیه مراحل صعود و فرود با حمایت کامل مربیان انجام خواهد شد.
چگونگی و روزشمار انجام برنامه متعاقبا" از طریق همین سایت به اطلاع خواهد رسید.

علاقمندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانند با ای میل َ Arashclimbing@yahoo.com مکاتبه کرده و یا باشماره 66974787 تماس بگیرند.
منبع: سایت باشگاه آرش

آیدین لعنتی و پویای خندان، مگر شما آرزوی دیواره گاشربروم چهار نداشتید؟


محمود بهادری دل نوشته ای به یاد یاران از دست رفته برایم فرستاده است.
ساعت چهار و چهل و پنج دقیقه بامداد روز یکشنبه سی‌ام تیر ماه 1392 به وقت تهران است، در برودپیک ساعت حدود پنج و چهل و پنج دقیقه است و هوا دارد روشن می‌شود، سومین شب است که نخوابیده ام. موسیقی مرثیه‌ی رومئو و ژولیت در فضا تکرار می‌شود و کار مهمی از من برنمی آید. هفت شبانه روز است که سه انسان از بهترین جوانان وطن، در ارتفاع 7700 متری هستند و هرگز در تاریخ سابقه نداشته است که انسان‌هایی اینچنین در آن شرایط کم فشار اکسیژن و سرما و بدون آب و غذا مقاومت و صبوری بکنند تا زنده بمانند، و تماس‌ها نشان می‌دهد که زندگی برای‌شان چقدر می‌ارزد و چقدر معنا دارد. تلاش و صعود این قله مرتفع از یک مسیر دشوار نشان داد که چقدر به این همه پوچی در اطراف و اکناف معنا می‌دهند. در روزها و شب‌های گذشته در کنار دلهره و افسوس، مشغول همدردی با دوستان هستم، در این بین دوستی از دورها تماس گرفته است و حال غریب ما را می‌جوید، تازه می‌فهمم که احوال‌اش بدتر است و آن دورها نه شانه ای است که مثل ما سر رویش بگذارد و بگرید، نه کسی که حرف بزند. او هم مانند ما نگران است و خاطره‌ها و امیدهای مشترک با دوستان برودپیک را شخم می‌زند ... و من در چنین احوالی و در انتظار فردایی که روز سرنوشت خواهد بود نامه‌ای به آیدین و پویا می‌نویسم.
تیم برودپیک کوه نیوز
 از راست: افشین سعدی، پویا کیوان، آیدین بزرگی، مجتبی جراهی
(هنگام عزیمت به اسلام آباد- فرودگاه دوحه) - عکس از دیده بان کوهستان، عباس محمدی
شب به مرور خاطره ها و دیدن عکس‌ها می‌گذرد و چه سخت می‌گذرد، باور نمی‌کنم اینچنین احساساتی بوده باشم و برای من خودشناسی تلخی بود، به یاد ندارم که هرگز اینچنین بوده باشم ...
این آیدین لعنتی برای دوستان نزدیک نیاز به توضیح ندارد، اما واژه‌ی لعنتی برای آیدین نماد مقاومت و پشتکار است. آیدین بیا و مثل همیشه به من بگو لعنتی باش مرد! بیا برویم تمرین رفیق ... ما آرزوها و قرارها داشتیم ... بیا پسر ... دل قوی دار و بیا ...
این پویای خندان هم شرح‌اش به همان سادگی که در واژه است وصف نمی‌شود. پویای مهربان همیشه می‌خندید، نمادی برای با ادبی، با جنبه بودن در شوخی و صبوری بود و همیشه و در بدترین شرایط لبخندی بر لب داشت. نباید این پویای خندان را به همین سادگی در چند واژه‌ی ناقص و نارسا محدود می‌کردم ... وقتی به پویا می‌گفتیم تو همیشه همینطور می‌خندی ... دوباره می خندید ...
پویای خندان در توصیف این واژه فقط تویی که‌ می‌توانی یاری کنی، بیا و نشان بده پویای خندان، لبخند را باید دید ... بیا و ما را از لبخند عقیم نساز ... بیا پسر ... اینجا همه اخم می‌کنند و زود پرخاش می‌کنند ... بیا ای آموزگار شاد و صبور
پویای خندان، به یاد آر که به بندیخچال رفته بودیم و گوشی موبایل نو من از بالای سنگ پارس افتاد جلوی پای تو و چندین تکه شد و من نمی‌دانستم از افتادن آن ناراحت باشم یا از خنده‌های تو یا از پخش شدن تکه‌های آن و آلودگی محیط زیست، اما وقتی به چهره‌ات دقیق تر و با البته با اخم نگریستم، خنده‌های کودکانه ات مرا از هر خشمی رها کرد. بیا رفیق ... این روزگار و شهر برای ما بی خنده های تو سخت است تنگ!
آیدین، به یاد آر زمستان گذشته را که در دماوند در شرایط بدی بیواک کرده بودم و پیام می‌فرستادی و روحیه می‌دادی، اما من امروز هیچ کاری نمی‌توانم بکنم و از رنج و سختی بر تو دیوانه‌ام.
به یاد آر شب‌هایی را که تو در تلاش برای صعود انفرادی دیواره‌ی علم کوه روی دیواره بیواک کرده بودی و من با فریاد‌های بلند، نور چراغ پیشانی و بیسیم روحیه می‌دادم و اکنون نشسته‌ام و جز این شب زنده‌داری کاری از دستم برنمی آید و از رنج و سختی بر تو دیوانه‌ام.
به یاد آر که پس از صعود انفرادی و جاودانه تو از مسیر آرش در دیواره علم کوه، آب و غذا آوردم، اما در شاخک‌ها اشتباه رفتم و به جای اینکه من به داد تو برسم، تو از دیواره زودتر به قله رسیدی و با بیسیم مرا یاری کردی و مسیر را در تاریکی طی کردم و به جانپناه سیاه سنگ رسیدم، به یاد آر شبی را که با بچه‌های تبریز در آنجا بیتوته کردیم و بیواک سوم تو بود. اما من دیگر نمی‌توانم آب و غذا بیاورم، نمی‌توانم بیایم و برسم و آنجا کنار تو باشم. حتی نمی‌توانم بیایم و برای‌تان گم بشوم، و اکنون جز این شب زنده‌داری کاری از دستم برنمی آید و از رنج و سختی بر تو دیوانه‌ام!
آیدین، شهامت ندارم آن فیلم را ببینم، فیلمی که در جانپناه سیاه‌سنگ علم کوه نشان دادی، از دیواره خارج شده بودی و روی قله منتظر و نگران من نشسته بودی، در حالیکه من درگیر شاخک‌ها بودم و ارتباط بی‌سیمی نداشتیم. تو تشنه و خسته بودی و نگرانی من هم بر آن‌ها افزوده شده بود. در فیلمی که از خودت گرفته بودی، گریه می‌کردی ... گریه می‌کردی و می‌گفتی پس از سه روز تلاش خسته و تشنه از دیواره خارج شده‌ام، اما محمود گم شده است ... ممکن است از شاخک‌ها پرت شده باشد ... چگونه بدون او به علم‌چال برگردم ... گریه می‌کردی و می ‌گفتی ... من شهامت ندارم آن فیلم را دوباره ببینم ... شهامت ندارم.
آیدین لعنتی، کیومرث می‌گفت که تو در یکی از تماس‌هایت گفته‌ای که اصلا فکرش را نکنید که ما یک نفر را که نمی‌تواند راه برود رها کنیم و بیاییم پایین ... ما باهم برمی‌گردیم ...
آیدین لعنتی، به یاد آر عقابی که در دیواره‌ی علم کوه خانه داشت و بارها دیدی و تا نشان می‌دادی و تا می‌خواستم عکس بگیرم، می‌جست و حسرت آن عقاب هنوز مانده است، بیا و تو حسرتی دیگر نشو!
آیدین لعنتی و پویای خندان، مگر شما آرزوی دیواره گاشربروم چهار نداشتید، ما حرف زده بودیم و قرار بود با هم برویم، و من آنجا با شما خواهم بود، می‌آیم و برای‌تان آب و غذا می‌رسانم. می‌آیم و برای‌تان گم‌ می‌شوم، من شما را تنها نمی‌گذارم، کاری است که از دستم برمی‌ آید.
و باور نمی‌کنید که چند نفر و با چه کیفیتی شما را دوست دارند، باور نمی‌کنید که در این روزها چقدر اشک برای‌تان جاری شده است، و چه صحنه‌هایی دیده‌ام، باور نمی‌کنید، بیایید که ما قول می‌دهیم همه‌ی بدی‌ها را جبران کنیم.
کجا بروم که با شما نبوده باشم، کدام کوه بروم که بی شما نرفته باشم؛ آزادکوه، سرکچال، دماوند، علم کوه، شاه‌دژ، زردکوه، توچال، بندیخچال، خرسنگ، پل‌خواب، سبلان، کلک‌چال ... دیگر حتی کوه‌ها هم جایی برای آرامش خاطرم نیستند ... خاطره‌ها مسلسلی هستند که زخم‌های مزمن می‌زنند ... برگردید و مرهم باشید.
و من باور نمی‌کنم که برنگردید، باور نمی‌کنم، دیگر هیچ چیز را باور نمی‌کنم!
محمود بهادری

شب تلخ کوهنوردی ایران/ گزارش «توماس لامل» از پایان تلاش ها و امیدها در برودپیک

دوشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۲ ساعت ۰۱:۲۴
آقای Thomas Lammle راهنما و عضو ستاد امداد و نجات فدراسیون کوه نوردی آلمان که امروز با دو پرواز مسیر صعود و فرود کوه نوردان باشگاه آرش را به طور هوایی بررسی کرد، گزارش خود را به شرکت ATP داده و شرکت نامه زیر را به آقای همایون بختیاری دبیر باشگاه کوه نوردی آرش ایمیل کرده:
Dear Hamoyoun,
Assalam-o-Alaikum
We are sad to submit the following information for your kind knowledge:
Upon your request and constant efforts the German mountain guide Mr. Thomas Lammle undertook a search mission by helicopter this morning. They have flown to the maximum possible altitude and have taken pictures of spots where there was possibility of seeing the Iranian climbers on Broad Peak. Unfortunately they have found no clue at any possible spot. As a professional mountain guide Mr. Thomas Lammle reached the conclusion that it is useless to undertake any further mission to save the lives of missing Iranian mountaineers.
Two high altitude guides of ATP: Asghar and Sarwar have come back to the base camp too. They have searched the whole route thoroughly and they found nothing on way to the summit of Broad Peak. They have also brought pictures with them.
With regret we conclude that the three Iranian mountaineers have lost the precious lives. We left no stone upturned to save the precious lives of our brothers but Allah Almighty had fixed the death of our beloved brothers on the heights of Karakorams!! They loved mountains and they scarified their lives in fulfillment of reaching heights of their beloved. It is a great loss for the mountaineering community in General and the families and people of Iran in particular. We equally share the grief and offer our condolence to the bereaved families. May Allah Almighty rest the departed souls in the eternal peace and grant courage to the families and friends to bear the irreparable loss. Aamin!!
همایون عزیز
سلام علیکم
ما بسیار متاسفیم که جهت آگاهی شما  اطلاعات زیر را ارائه می نماییم:
پیرو درخواست و تلاش راسخ شما،  راهنمای کوهستان آلمانی آقای توماس لامل صبح امروز ماموریت جستجو با هلی کوپتر را بر عهده گرفتند. آنان تا حداکثر ارتفاع ممکن پرواز کردند و از مکان هایی که در آن ها احتمال دیدن کوهنوردان ایرانی در برودپیک بود، عکس برداری کردند. متاسفانه آن ها هیچ نشانی در نقاط محتمل نیافتند. آقای توماس لامل به عنوان یک راهنمای کوهستان حرفه ای، به این نتیجه گیری رسید که تلاش های آتی برای زنده نگه داشتن کوهنوردان ایرانی گم شده بی فایده خواهد بود.
دو راهنمای ارتفاع پاکستانی شرکت ATP: اصغر و سرور نیز به بیس کمپ بازگشته اند. آن ها تمام مسیر را کاملا جستجو کرده اند و در مسیر قله برودپیک چیزی نیافته اند. آن ها همچنین عکس هایی از مسیر خود آورده اند.
با کمال تاسف ما متقاعد شدیم که سه کوهنورد ایرانی حیات با ارزش خود را از دست داده اند. ما نتوانستیم تلاشی جهت حفظ جان برادران عزیزمان انجام دهیم، تقدیر خداوند متعال بر مرگ برادران عزیزمان در ارتفاعات قراقروم بوده است. آنان عاشق کوهستان بودند و زندگی خود را بر سر  راه رسیدن به اوج علاقه مندی هایشان گذاشتند. این رویداد ضایعه بزرگی برای جامعه کوهنوردی به طور عام و برای خانواده های این عزیزان  و مردم ایران به طور خاص می باشد. ما در غم و اندوه شریک هستیم و مراتب تسلیت مان را به خانواده های داغدیده اعلام می کنیم. خداوند قادر روح درگذشته گان را در آرامش ابدی محفوظ بدارد و به خانواده ها و دوستانشان شجاعت تحمل این فقدان جبران ناپذیر را عطا بفرماید. آمین
نیکنام کریم
مدیر عامل ادونچر تورز پاکستان (ATP)

منبع: کوه نیوز

«بی‌بی‌سی»: عملیات جست‌وجو و نجات در «برودپیک» متوقف شد!

«بی‌بی‌سی» به نقل از رئیس فدراسیون کوه‌نوردی پاکستان:
عملیات جست‌وجو و نجات در «برودپیک» متوقف شد!
بی‌بی‌سی‌فارسی:  «منظور حسین»، رئیس فدراسیون کوه‌نوردی پاکستان اعلام کرد که عملیات جستجو و نجات سه کوه‌نورد ایرانی که در ارتفاعات شمال پاکستان ناپدید شده بودند، متوقف شده است!

«حسین» با اعلام توقف عملیات نجات به خبرگزاری "آسوشیتدپرس" گفت:  این سه کوه‌نورد توانسته بودند به قله برودپیک صعود کنند.

این در حالی است که سخنگوی ستاد پیگیری وضعیت تیم برودپیک در تهران به بی‌بی‌سی فارسی گفت: عملیات جستجو از طرف باشگاه کوه‌نوردان آرش هم‌چنان ادامه دارد!

براساس گزارش سایت تیم کوه‌نوردان آرش، آخرین تماس تلفنی در ساعت ۱۹:۳۰ روز شنبه ۲۹ تیر گرفته شده است. اما بر اساس اطلاعاتی که از جی پی اس و تلفن ماهواره‌ای به دست آمده، تیم کوه‌نوردی، گردنه بین قله اصلی و فرعی را با گردنه اصلی بین کمپ سوم و قله فرعی اشتباه گرفته و در موقعیت خطرناکی قرار دارد.

همچنین به گزارش این وبسایت، عکس‌های گرفته شده از هلیکوپتر برای بررسی به سفارت آلمان در اسلام‌آباد فرستاده شده تا توسط کوهنوردان آلمانی بررسی شود.

آیدین بزرگی، پویا کیوانی و مجتبی جراحی سه کوهنورد مفقود شده هستند که روز سه شنبه ۲۵ تیر موفق شدند قله ۸۰۴۷ متری برودپیک را فتح کنند.

رئیس فدراسیون کوه‌نوردی پاکستان گفت که این کوه‌نوردان در تماس روز ‌سه‌شنبه خود اعلام کردند که به شدت خسته هستند و مواد غذایی آنها در حال اتمام است. «حسین» گفته که تیم امداد نتوانسته این افراد را پیدا کند و هلیکوپتری که برای جستجو فرستاده شده بود، امروز فراخوانده شد.

«منظور حسین» اضافه کرد که آخرین تماس این کوه‌نوردان با تلفن ماهواره‌ای در روز شنبه بوده است.

تیم پنج نفره آرش مسیر جدیدی را برای رسیدن به قله برودپیک اتنخاب کرد که مسیر "ایران" نام گرفته است. برودپیک یا k۳ در رشته کوههای قراقروم پاکستان واقع است و دوازدهمین نقطه مرتفع زمین به حساب می‌آید.

به نقل از کوه نوشت

آخرین خبر از امدادرسانی در برودپیک - سانسور خبری، زمان و شانس را کشت!

دیشب به عباس محمدی صحبت کردم و گفتم که امروزه از روی آخرین تماس با موبایل موقغیت دقیق تماس گیرنده را تعیین می‌شود کرد، آیا ستاد بحران به این فکر کرده است که از روی تماس‌های آیدین موقعیت او را بیابند؟ GPS که انگار قصه‌ای بود و بس!
امروز این کار انجام شده وحالا موقعیت دست‌نیافتنی تیم را در عکس زیر ببینید.
کدام تیم نجات، دیگر قادر به حضور در این مکان هولناک است؟
ای‌میل دریافتی از نیکنام کریم (شرکت ATP)
توماس لامل هم بر این عقیده است که آنها زیر قله‌ی فرعی از مسیر خارج شده‌اند، او تاکید می‌کند که آنها در خاک پاکستان هستند و نه در چین، او هم‌چنین بر این عقیده است که در این مرحله هیچ شانسی برای نجات هیچ کسی از آنجا وجود ندارد.

«بی‌بی‌سی» به نقل از رئیس فدراسیون کوه‌نوردی پاکستان:

عملیات جست‌وجو و نجات در «برودپیک» متوقف شد!
بی‌بی‌سی‌فارسی:  «منظور حسین»، رئیس فدراسیون کوه‌نوردی پاکستان اعلام کرد که عملیات جستجو و نجات سه کوه‌نورد ایرانی که در ارتفاعات شمال پاکستان ناپدید شده بودند، متوقف شده است!

«حسین» با اعلام توقف عملیات نجات به خبرگزاری "آسوشیتدپرس" گفت:  این سه کوه‌نورد توانسته بودند به قله برودپیک صعود کنند.

این در حالی است که سخنگوی ستاد پیگیری وضعیت تیم برودپیک در تهران به بی‌بی‌سی فارسی گفت: عملیات جستجو از طرف باشگاه کوه‌نوردان آرش هم‌چنان ادامه دارد!
و گزارش آرش را در زیر بخوانید
۱- آیدین هنوز تماسی نگرفته است.
۲- توماس آخرین عکس های گرفته شده را به سفارت آلمان در اسلام آباد برده است تا با کمک کوه نوردان آلمانی و امکانات موجود در سفارت آن ها را تجزیه و تحلیل کرده و نظر خود را ارائه دهد.
۳- افشین سعدی در حال حاضر در کمپ ۳ برودپیک با آب و غذا مستقر است.
۴- رامین شجاعی در کمپ اصلی K2 مشغول مذاکره با کوه نوردان خارجی است.
۵- با بدست آوردن GPS تلفن ماهواره ای مشخص شد که تیم گردنه مابین قله اصلی و فرعی را با گردنه اصلی بین کمپ سوم و قله فرعی اشتباه گرفته و خود را در موقعیت خطرناکی قرار داده است.
۶- باید تمام برنامه های امداد و نجات مورد بازبینی قرار گیرد.

پ ن۱
با عباس در مورد هلیکوپتر صحبت بود و به او گفتم (همان شب) که سیمونه مورو در نپال تا نزدیک ۸۰۰۰ متر می‌پرد، در پاکستان هلی ها نظامی هستند و با برد پروازی محدود، میشود از امکان سیمونه بهره گرفت؟
پ ن ۲
درهای بسته یاران ما را به مسلخ برد!

گزارش BMC از تلاش ایرانیان بر روی برودپیک

Bold new route by Iranians on Broad Peak

Posted by Lindsay Griffin on 20/07/2013

آخرین خبرها از امدادرسانی در برودپیک

برابر آخرین خبر دریافتی براساس هماهنگی های انجام شده قرار است صبح فردا یک شنبه یک فروند هلیکوپتر از کونکوردیا پرواز کند، در این پرواز، «توماس لامل» راهنمای گروه امیکال و یک باربر ارتفاع حضور خواهند داشت، آنها اکسیژن، و غذا و آب به همراه خواهند برد. 

هم چنین «عزبز»، باربر ارتفاع تیم سویس هم به سوی کمپ های بالاتر خواهد رفت و باتری هم برای راه انداختن رادیوها و برقراری تماس با خود خواهد برد. به این ترتیب فردا با حساب دو نفر باربر ارتفاع که امروز به گردنه و تا نزدیک قله فرعی رفته اند، پنج نفر در حال جستجو خواهند بود.

استوارت رمنسنایدر، سرپرست تیم سویسی هم در تلاش است تا کوه نوردان حاضر در منطقه را به کمک مدیران شرکت ای تی پی، به حرکت برای امداد، وادارد.

اگر آیدین امشب را دوام آورد، فردا شانس بسیار بالایی برای یافتن او وجود دارد. 
امیدوار باشیم که فردا، روز یافتن آیدین و هم نوردانش باشد، روز خوب ایرانیان!

پ ن 
منبع خبر :محفوظ!

آخرین خبر از سایت باشگاه آرش - تلاش کوهنوردان باشگاه آرش در برودپیک

اوه!
این صفحه ورودی سایت باشگاه آرش است!